Zutphen aan zee
Zo lang als we hier wonen, zie ik mezelf er al zitten: aan het water met een boek, in een zomaar-moment dat dat toestaan gaat. Ik heb er naartoe geleefd, tot het ineens kon. Tot er ruimte was en een streepje zon. Met factor 30, 400 pagina’s en 1 langverwacht idee; naar Zutphen aan zee.
Plaats m’n fiets tegen een nietje langs het gras. Heb drinken, crackers en leesvoer in de tas, de wind experimenteert met mijn kapsel en ik denk aan dat ze laatst – achter op de fiets – opmerkte dat mijn knot veel rommeliger was dan die van die mevrouw daar. Ik was vooral dankbaar dat de parallel tussen mijn haar en ons huishouden nog achterwege werd gelaten. Het zal niet lang meer duren of ik krijg ook dat om mijn oren. Voorlopig is ze op een partijtje, neem ik de trappen naar beneden en plaats onder de zichtlijn.
Mijn leestempo kabbelt gelijktijdig met de deining. Vanachter mijn zonnebril veins ik literaire interesse, maar kan ik tevens ongezien op vaartuigen letten. Naast me telefoneert een ogenschijnlijk volwassene met zijn moeder om te vragen of hij een ijsje mag, twee kinderen steppen over de treden van wat ik beschouw als bank, ik kan me niet concentreren en hoef dus ook niet bang te zijn in slaap te vallen. Een wietwalm en een bonnetje van de Jumbo vergezellen me; de één snuif ik op, het ander vorm ik tot prop.
En dan verschijnt de zon. Alsof ze met haar komst de mijne bevestigt. Erkent dat dit niet slechts een poging tot ontspannen is, daar ze de uitvoering met haar licht beloont: ‘Omdat je hier inmiddels vier jaar woont, je billen op de betonnen treden richting de IJssel hebt gezet en je zonnebril op. Ik zie je en zal achter een volgend pak wolken verdwijnen, wacht op me. Verteer letters en behoud de zin te blijven.
Ik weet niet zeker of ik nog zal verschijnen, kan ook niet altijd iedereen op de wenken bedienen, heb nog hittegolven te bezoeken, sproeten bij te werken en leed te verlichten. En daarbij: mijn gloeien maakt je zitvlak heus niet zachter. Weet je wat? Ik zal dat briesje langs het water voor je opwarmen, goed? Opdat je niet twijfelt over of je inmiddels naar huis toe moet, waar was aan lijn en praktische bezwaren zijn. Je voor de zekerheid de zware gordijnen gesloten hebt, zodat…